gastbijdrage door Maïta van der Mark
Dipje
Wat kan ik zeggen over vandaag... Wat werk betreft een goede dag. Maar wat No Impact betreft minder. Toch weer een verpakte lunch en toen met een taxi naar vergadering in Ouderkerk a/d Amstel. Aansluitend naar een goede bijeenkomst over tegengaan van jeugdwerkloosheid in Amsterdam. Daarna met de taxi terug naar mijn fiets bij het gemeentehuis in Diemen. Morgen heb ik een vergadering op het stadhuis in Amsterdam. Dat doe ik dan weer wel met de fiets. Even wat buitenlucht en mijn gedachten ordenen tijdens de rit. Heb zojuist via internet bij de H&M aangegeven dat ik geen catalogi meer wil ontvangen. Scheelt weer papier en plastic verpakking. Kleine daad om de weegschaal wat positiever te krijgen. Ik twijfel nog over de JA/NEE sticker op mijn brievenbus. Hoe raar het ook klinkt: het doorlezen van het wekelijkse pakket reclamefolders is voor mij een vorm van ontspanning. Morgen gaat het over voedsel. Dat betekent zelf tasjes meenemen naar de woensdagmarkt in Diemen. Ik ben nu al benieuwd naar de reactie van mijn vaste kaasboer als ik met mijn eigen kaasbakje kom!
10 november 2010
08 november 2010
Maïta's No Inpact Week *2*
gastbijdrage van Maïta van der Mark
Toch erin getuind...!
Gisteravond bestempelde ik nog de ‘geen-afval-kit’ uit de handleiding van No Impact Week NL als iets Amerikaans. Vanmorgen stapte ik vol vertrouwen de deur uit met mijn lunch in een trommeltje. Dat zou toch wel genoeg moeten zijn. Vanmiddag fietste ik enigzins beteuterd terug van mijn werkdag naar huis. Met een zakje vol ongewild en niet bedacht afval... Het begon in het ziekenhuis waar ik was voor een afspraak. Ik liet mijn oude patiëntenpas op eigen verzoek vervangen door een nieuwe. En bedacht me toen opeens dat ik afval aan het creëren was. Tijdens het gesprek met de arts pakte ik gedachteloos een plastic bekertje om te vullen met water. En pas weer na het drinken schoot het door mij heen: “ik zou toch geen afval veroorzaken vandaag!”. Snel terug naar het gemeentehuis voor vergaderingen en toch meer trek dan de lunch in mijn trommeltje kon stillen. Even snel een harinkje happen en een viskoekje om mee te nemen. De winkelier pakte het viskoekje al in een plastic bakje met een papieren zakje eromheen. ‘Stop’, riep ik, alweer verrast door mijn eigen gedachteloos handelen. “Kunt u het voor mij a.u.b in een plastic zakje doen?”. Op het gemeentehuis ging ik gehaast door naar mijn afspraak, mijzelf verheugend op een kop koffie. De koffie stond er wel, maar met papieren bekers erbij. Geen tijd om op mijn eigen kamer mijn mok te halen. Alweer erin getuind! Gelukkig zag op een tafeltje een verdwaalde beker staan. Eerst gekeken of deze schoon was en toen opgelucht ademend deze gebruikt. Was gisteren het voornemen om thuis geen papieren, maar stoffen servetten te gaan gebruiken. Vandaag ga ik snel mijn opvouwbare campingbekertje op zolder zoeken. Amerikaanse toestanden heb je dus ook in Nederland...
Toch erin getuind...!
Gisteravond bestempelde ik nog de ‘geen-afval-kit’ uit de handleiding van No Impact Week NL als iets Amerikaans. Vanmorgen stapte ik vol vertrouwen de deur uit met mijn lunch in een trommeltje. Dat zou toch wel genoeg moeten zijn. Vanmiddag fietste ik enigzins beteuterd terug van mijn werkdag naar huis. Met een zakje vol ongewild en niet bedacht afval... Het begon in het ziekenhuis waar ik was voor een afspraak. Ik liet mijn oude patiëntenpas op eigen verzoek vervangen door een nieuwe. En bedacht me toen opeens dat ik afval aan het creëren was. Tijdens het gesprek met de arts pakte ik gedachteloos een plastic bekertje om te vullen met water. En pas weer na het drinken schoot het door mij heen: “ik zou toch geen afval veroorzaken vandaag!”. Snel terug naar het gemeentehuis voor vergaderingen en toch meer trek dan de lunch in mijn trommeltje kon stillen. Even snel een harinkje happen en een viskoekje om mee te nemen. De winkelier pakte het viskoekje al in een plastic bakje met een papieren zakje eromheen. ‘Stop’, riep ik, alweer verrast door mijn eigen gedachteloos handelen. “Kunt u het voor mij a.u.b in een plastic zakje doen?”. Op het gemeentehuis ging ik gehaast door naar mijn afspraak, mijzelf verheugend op een kop koffie. De koffie stond er wel, maar met papieren bekers erbij. Geen tijd om op mijn eigen kamer mijn mok te halen. Alweer erin getuind! Gelukkig zag op een tafeltje een verdwaalde beker staan. Eerst gekeken of deze schoon was en toen opgelucht ademend deze gebruikt. Was gisteren het voornemen om thuis geen papieren, maar stoffen servetten te gaan gebruiken. Vandaag ga ik snel mijn opvouwbare campingbekertje op zolder zoeken. Amerikaanse toestanden heb je dus ook in Nederland...
07 november 2010
Maïta's No Impact Week *1*
gastbijdrage van Maïta van der Mark.
Mooie spullen
De eerste dag begonnen met een aparte vuilniszak voor ons gezinsafval van vandaag. Verheug me nu er al op dat we morgen samen met onze zoon van acht dit afval weer gaan bekijken. ‘Iiieeuw, wat vies!’ Potentieel afval komt makkelijker je huis binnen dan je vaak denkt. Vandaag hadden we nog een verlate verjaarsvisite voor onze zoon. En natuurlijk kwamen er cadeaus met verpakkingspapier. En een grote plastic tas waar ze in zaten. Na het uitzwaaien van de visite stond ik met de grote plastic tas in mijn handen. En bedacht me toen dat ik die ook terug had kunnen geven. “Asjeblieft, cadeau voor in je eigen huis!”.
Tweede opdracht was het maken van een lijst van zaken die we deze week wilden kopen. Die was kort, maar gaf wel stof voor discussie. Moeten we nu echt deze week al wanten voor de winter kopen? En ook nieuwe spaarlampen voor in huis? Tussenoplossing was wanten zoeken bij tweedehandswinkel Next in Diemen. En het onderwerp van de lampen nemen we mee als we op donderdag het thema ‘energie’ krijgen.
Verder vandaag de kledingkast van mijn zoon uitgemest. Ik ben iedere keer verrast om te zien dat wat in een kast ligt, verzameld op de grond veel meer lijkt. Ik ga ze deze week verdelen tussen een kledingruilbeurs bij www.elsina.nl op zaterdag 13 november en wederom Next in Diemen.
Er is nog een vraag bij mij blijven hangen vandaag. Ik hou van esthetisch mooie en goed gemaakte dingen. En kies tegelijkertijd ook wel eens voor tweedehands. Maar er is wel een grens. In hoeverre ben ik nu bereid om mijn esthetische wens los te laten en vaker te kiezen voor oud en gebruikt? Onderwerp voor een interessant gesprek vanavond met mijn man bij kaarslicht...
Mooie spullen
De eerste dag begonnen met een aparte vuilniszak voor ons gezinsafval van vandaag. Verheug me nu er al op dat we morgen samen met onze zoon van acht dit afval weer gaan bekijken. ‘Iiieeuw, wat vies!’ Potentieel afval komt makkelijker je huis binnen dan je vaak denkt. Vandaag hadden we nog een verlate verjaarsvisite voor onze zoon. En natuurlijk kwamen er cadeaus met verpakkingspapier. En een grote plastic tas waar ze in zaten. Na het uitzwaaien van de visite stond ik met de grote plastic tas in mijn handen. En bedacht me toen dat ik die ook terug had kunnen geven. “Asjeblieft, cadeau voor in je eigen huis!”.
Tweede opdracht was het maken van een lijst van zaken die we deze week wilden kopen. Die was kort, maar gaf wel stof voor discussie. Moeten we nu echt deze week al wanten voor de winter kopen? En ook nieuwe spaarlampen voor in huis? Tussenoplossing was wanten zoeken bij tweedehandswinkel Next in Diemen. En het onderwerp van de lampen nemen we mee als we op donderdag het thema ‘energie’ krijgen.
Verder vandaag de kledingkast van mijn zoon uitgemest. Ik ben iedere keer verrast om te zien dat wat in een kast ligt, verzameld op de grond veel meer lijkt. Ik ga ze deze week verdelen tussen een kledingruilbeurs bij www.elsina.nl op zaterdag 13 november en wederom Next in Diemen.
Er is nog een vraag bij mij blijven hangen vandaag. Ik hou van esthetisch mooie en goed gemaakte dingen. En kies tegelijkertijd ook wel eens voor tweedehands. Maar er is wel een grens. In hoeverre ben ik nu bereid om mijn esthetische wens los te laten en vaker te kiezen voor oud en gebruikt? Onderwerp voor een interessant gesprek vanavond met mijn man bij kaarslicht...
No impact week
No Impact Week is een experiment van een week. Van 7-14 november word je uitgedaagd om stap voor stap te komen tot No Impact op het milieu. Het is de ultieme kans om erachter te komen wat dit betekent voor jouw kwaliteit van leven: kan een levensstijl die beter is voor de planeet samengaan met een leuk(er) leven? Hebben we alle luxe en gemak echt nodig, of kost dit vooral veel geld en tijd?
Maïta van der Mark belde met een leuk idee. Zij doet met haar gezin mee aan deze actie en wil dan elke dag een kort stukje schrijven voor deze blog. Zo kunnen we lezen hoe het Maïta vergaat en haar (desnoods) moed toespreken :-).
Evert en Fred raakten al geïnspireerd en doen spontaan mee. Geef je óók op via de site van No Impact Week!
Maïta van der Mark belde met een leuk idee. Zij doet met haar gezin mee aan deze actie en wil dan elke dag een kort stukje schrijven voor deze blog. Zo kunnen we lezen hoe het Maïta vergaat en haar (desnoods) moed toespreken :-).
Evert en Fred raakten al geïnspireerd en doen spontaan mee. Geef je óók op via de site van No Impact Week!
Abonneren op:
Posts (Atom)